Sabah yürüyüşünde aklıma takıldı. İyi yazının sırrı çoğu zaman eklemek değil, çıkarmak. Taslağın üçte birini silince geri kalanı çok daha net konuşmaya başladı.
İlk cümleyi düzeltmeden yazmaya devam edince metnin yönü daha kolay ortaya çıktı. Düzenleme ayrı bir iş; yazarken her satırı yargılamak düşünceyi yarıda bırakıyor.
Yazdıklarımı paylaşmaya başladığımda en çok korktuğum şey yargılanmaktı. Gelen ilk yorum “ben de aynısını yaşadım” oldu ve korku yerini bağa bıraktı.
Küçük bir merak, bazen yeni bir yolun başlangıcı olabiliyor.