Sabah yürüyüşünde aklıma takıldı. Eski aile fotoğraflarına bakarken en değerli olanların en kusurlu olanlar olduğunu fark ettim. Bulanık ama samimi bir an, kusursuz bir pozdan daha çok şey anlatıyor.

Sokakta insanları fotoğraflamak beni başta çok geriyordu. Önce sadece gölgeleri ve pencereleri çekerek başladım, zamanla şehirle daha rahat bir ilişki kurdum.

Sen bu konuda ne düşünüyorsun? Yorumlarda konuşalım.