Geçen hafta yaşadığım küçük bir şey bu yazının başlangıcı oldu. Her duyguyu hemen düzeltmeye çalışmak yerine bir süre onunla oturmayı deniyorum. Adını koyabildiğim duygu, beni daha az yönetiyor.
Kaygılı anlarda nefesime odaklanmak sorunları çözmüyor ama onlara daha net bakabileceğim bir alan açıyor.
Bir sonraki yazıda bunun devamını anlatacağım.