Bu konuda uzman değilim, sadece kendi deneyimimi anlatıyorum. Her duyguyu hemen düzeltmeye çalışmak yerine bir süre onunla oturmayı deniyorum. Adını koyabildiğim duygu, beni daha az yönetiyor.

Kaygılı anlarda nefesime odaklanmak sorunları çözmüyor ama onlara daha net bakabileceğim bir alan açıyor.

Bir arkadaşıma asla söylemeyeceğim cümleleri kendime söylediğimi fark ettim. Kendi içimdeki sesi biraz daha nazik hale getirmeye çalışıyorum.