Sabah yürüyüşünde aklıma takıldı. Sokakta insanları fotoğraflamak beni başta çok geriyordu. Önce sadece gölgeleri ve pencereleri çekerek başladım, zamanla şehirle daha rahat bir ilişki kurdum.
Eski aile fotoğraflarına bakarken en değerli olanların en kusurlu olanlar olduğunu fark ettim. Bulanık ama samimi bir an, kusursuz bir pozdan daha çok şey anlatıyor.
Benzer bir deneyimin varsa duymak isterim.