Kısa tutmaya çalışacağım. Annemin tarifini yazıya dökmeye çalıştım ama ölçülerin çoğu “göz kararı”ydı. Birlikte pişirirken kıvamı ve kokuyu öğrenmek, tarifi ezberlemekten çok daha kalıcı oldu.
Pazardan mevsiminde sebze almaya başlayınca yemeklerin tadı değişti. Domatesin gerçekten domates gibi koktuğunu uzun zaman sonra yeniden hatırladım.
Ekşi mayayı ilk denediğimde ekmek taş gibi oldu. Üçüncü denemede hamurun hazır olduğunu parmağımla anlamayı öğrendim; tarif değil, gözlem işe yaradı.
Benzer bir deneyimin varsa duymak isterim.