Sabah yürüyüşünde aklıma takıldı. Yeni model telefona geçmek yerine eskisinin bataryasını değiştirdim. Hem cebim hem de içim rahat etti; çoğu “ihtiyaç” aslında reklamın sesiymiş.

Ekran süremi takip etmeye başlayınca en çok zamanı bilinçsizce kaydırarak geçirdiğimi gördüm. Uygulamaları ana ekrandan kaldırmak bile büyük fark yarattı.

Gereksiz bildirimleri kapatınca kaçırdığım şeyler değil, geri kazandığım dikkat aklımda kaldı. Mesajlara belirli saatlerde bakmak günü çok daha sakin hale getirdi.

Okuduğun için teşekkürler.