Son zamanlarda bu konu üzerine çok düşünüyorum. Bir arkadaşla içilen kahve aslında kahve için değil. Fincanın başında geçen o yarım saat, haftanın en değerli sohbetlerine dönüşüyor.

Kahvecide çalışırken evde olduğundan daha odaklı oluyorum. Sanırım etrafta herkesin bir şeyle meşgul olması beni de işe çekiyor.

Kahvemi aceleyle içmek yerine hazırlama adımlarına dikkat edince sabahın ilk dakikaları sakinleşti. Ritüelin değeri, içeceğin kendisinden çok güne nasıl başladığımda.