Belki herkesin bildiği bir şey ama ben yeni fark ettim. Mahallemdeki bakkal, terzi ve kitapçı sadece alışveriş yaptığım yerler değil; şehri bir köy gibi hissettiren insanlar.
Büyük şehirde bazen milyonlarca insan arasında görünmez hissediyorum. Komşumla iki dakikalık bir sohbet bu duyguyu şaşırtıcı biçimde hafifletiyor.
Aynı yere farklı saatlerde yürüyünce şehrin ritmi değişiyor. Bir dükkânın açılışı, ağaçların gölgesi ve insanların selamı haritaya sığmayan bir hikâye anlatıyor.
Bir sonraki yazıda bunun devamını anlatacağım.