Geçen hafta yaşadığım küçük bir şey bu yazının başlangıcı oldu. Otuzumdan sonra gitara başladım. Parmaklarım ilk haftalarda çok acıdı ama ilk kez bir şarkıyı baştan sona çalabildiğimde yaşadığım sevinç her şeye değdi.

Çalışırken sözsüz müzik dinlemek odaklanmamı gerçekten artırıyor. Sözlü şarkılarda aklım hep cümlelere takılıyor.

Yürürken tek bir albümü baştan sona dinlemeyi denedim. Parçalar arasındaki geçişler, tek tek şarkılarda fark etmediğim bir bütünlük kurdu.

Küçük bir merak, bazen yeni bir yolun başlangıcı olabiliyor.