Bir arkadaşımla konuşurken aklıma geldi. Ekşi mayayı ilk denediğimde ekmek taş gibi oldu. Üçüncü denemede hamurun hazır olduğunu parmağımla anlamayı öğrendim; tarif değil, gözlem işe yaradı.
Mutfakta acele edince her şey yanıyor. Soğanı sabırla kavurmayı öğrenmek, bana gündelik hayatta da yavaşlamayı hatırlatıyor.
Buzdolabında kalan üç malzemeyle güzel bir akşam yemeği çıkarmak, pahalı bir tariften daha çok mutlu ediyor beni. Kısıtlama yaratıcılığı tetikliyor.
Sen bu konuda ne düşünüyorsun? Yorumlarda konuşalım.