Geçen hafta yaşadığım küçük bir şey bu yazının başlangıcı oldu. Otuzumdan sonra gitara başladım. Parmaklarım ilk haftalarda çok acıdı ama ilk kez bir şarkıyı baştan sona çalabildiğimde yaşadığım sevinç her şeye değdi.

Çalışırken sözsüz müzik dinlemek odaklanmamı gerçekten artırıyor. Sözlü şarkılarda aklım hep cümlelere takılıyor.

Plak dinlemek, müziği arka plan sesi olmaktan çıkarıp bir etkinliğe dönüştürüyor. Yan çevirmek için kalkmak bile dinlemeye dikkat katıyor.

Bir sonraki yazıda bunun devamını anlatacağım.