Bu konuda uzman değilim, sadece kendi deneyimimi anlatıyorum. Boş zamanı tamamlanması gereken bir görev gibi görünce dinlenemediğimi fark ettim. Takvime küçük molalar koymak, bedenimin verdiği işaretleri duymama yardım etti.

Kaygılı anlarda nefesime odaklanmak sorunları çözmüyor ama onlara daha net bakabileceğim bir alan açıyor.

Ertelemenin tembellikten değil, çoğu zaman başarısız olma korkusundan geldiğini anlamak bana iyi geldi. İşi küçük parçalara bölünce korku da küçülüyor.

Okuduğun için teşekkürler.