Geçen hafta yaşadığım küçük bir şey bu yazının başlangıcı oldu. Ekşi mayayı ilk denediğimde ekmek taş gibi oldu. Üçüncü denemede hamurun hazır olduğunu parmağımla anlamayı öğrendim; tarif değil, gözlem işe yaradı.

Buzdolabında kalan üç malzemeyle güzel bir akşam yemeği çıkarmak, pahalı bir tariften daha çok mutlu ediyor beni. Kısıtlama yaratıcılığı tetikliyor.

Mutfakta acele edince her şey yanıyor. Soğanı sabırla kavurmayı öğrenmek, bana gündelik hayatta da yavaşlamayı hatırlatıyor.

Sen bu konuda ne düşünüyorsun? Yorumlarda konuşalım.