Bir arkadaşımla konuşurken aklıma geldi. Aynı yere farklı saatlerde yürüyünce şehrin ritmi değişiyor. Bir dükkânın açılışı, ağaçların gölgesi ve insanların selamı haritaya sığmayan bir hikâye anlatıyor.
Mahallemdeki bakkal, terzi ve kitapçı sadece alışveriş yaptığım yerler değil; şehri bir köy gibi hissettiren insanlar.
Metroda geçen kırk dakikayı kitap okumaya ayırınca yolculuk yük olmaktan çıktı. Yılda yirmi kitabın çoğunu yolda okudum.
Bir sonraki yazıda bunun devamını anlatacağım.