Bunu uzun zamandır yazmak istiyordum. Pazardan mevsiminde sebze almaya başlayınca yemeklerin tadı değişti. Domatesin gerçekten domates gibi koktuğunu uzun zaman sonra yeniden hatırladım.
Mutfakta acele edince her şey yanıyor. Soğanı sabırla kavurmayı öğrenmek, bana gündelik hayatta da yavaşlamayı hatırlatıyor.
Annemin tarifini yazıya dökmeye çalıştım ama ölçülerin çoğu “göz kararı”ydı. Birlikte pişirirken kıvamı ve kokuyu öğrenmek, tarifi ezberlemekten çok daha kalıcı oldu.
Sen bu konuda ne düşünüyorsun? Yorumlarda konuşalım.