Boşluk da tasarımın bir parçası. Her yeri doldurmaya çalıştığımda ekran kalabalıklaşıyor; nefes alan bir düzen okumayı kolaylaştırıyor.
Renk paletini beğendiğim için seçmiştim; kontrastı yetersiz olduğu için yaşlı kullanıcılar metinleri okuyamadı. Güzel olanla erişilebilir olanı birlikte düşünmeyi öğrendim.
Kullanıcı testinde insanların düğmeyi hiç görmediğini izlemek acı ama öğreticiydi. Varsayımlarımı masaya değil, gerçek kullanıma göre düzeltiyorum artık.
Küçük bir merak, bazen yeni bir yolun başlangıcı olabiliyor.