Geçen hafta yaşadığım küçük bir şey bu yazının başlangıcı oldu. Mutfakta acele edince her şey yanıyor. Soğanı sabırla kavurmayı öğrenmek, bana gündelik hayatta da yavaşlamayı hatırlatıyor.

Pazardan mevsiminde sebze almaya başlayınca yemeklerin tadı değişti. Domatesin gerçekten domates gibi koktuğunu uzun zaman sonra yeniden hatırladım.

Annemin tarifini yazıya dökmeye çalıştım ama ölçülerin çoğu “göz kararı”ydı. Birlikte pişirirken kıvamı ve kokuyu öğrenmek, tarifi ezberlemekten çok daha kalıcı oldu.

Küçük bir merak, bazen yeni bir yolun başlangıcı olabiliyor.