Kısa tutmaya çalışacağım. Ormanda telefonsuz bir saat geçirdim. İlk on dakika huzursuzdum, sonra rüzgârın yaprakları nasıl farklı tonlarda hışırdattığını duymaya başladım.

Sabahları balkona gelen kuşların seslerini bir uygulamayla tanımaya çalışıyorum. Şehrin ortasında bile ne kadar çok tür olduğunu bilmiyordum.

Doğada geçirdiğim zaman bana kendi sorunlarımın ölçeğini hatırlatıyor. Dağın önünde dururken kaygılarım biraz daha küçük görünüyor.

Bir sonraki yazıda bunun devamını anlatacağım.