Sabah yürüyüşünde aklıma takıldı. Hafta sonu ekranları kapatıp birlikte kutu oyunları oynadık. İlk saat şikâyet vardı; akşam “yarın da oynayalım mı” sorusu geldi.
Oğlumun bir kurbağayı on dakika boyunca izlemesini beklerken acele etmenin aslında benim ihtiyacım olduğunu fark ettim. Çocuklar zamanı başka yaşıyor.
Kesin bir reçete değil, isteyenin kendi hayatına uyarlayabileceği bir deneme.