Geçen hafta yaşadığım küçük bir şey bu yazının başlangıcı oldu. Yazdıklarımı paylaşmaya başladığımda en çok korktuğum şey yargılanmaktı. Gelen ilk yorum “ben de aynısını yaşadım” oldu ve korku yerini bağa bıraktı.

Her sabah bir sayfa yazmayı denedim. Çoğu sayfa kimsenin okumayacağı karalamalardı ama arada bir, gerçekten söylemek istediğim bir şey çıkıyordu.

İlk cümleyi düzeltmeden yazmaya devam edince metnin yönü daha kolay ortaya çıktı. Düzenleme ayrı bir iş; yazarken her satırı yargılamak düşünceyi yarıda bırakıyor.

Benzer bir deneyimin varsa duymak isterim.