Son zamanlarda bu konu üzerine çok düşünüyorum. Her sabah bir sayfa yazmayı denedim. Çoğu sayfa kimsenin okumayacağı karalamalardı ama arada bir, gerçekten söylemek istediğim bir şey çıkıyordu.
Yazmak düşünmenin en dürüst hali. Kafamda net sandığım fikirler kâğıda dökülünce ne kadar dağınık olduklarını görüyorum.
İyi yazının sırrı çoğu zaman eklemek değil, çıkarmak. Taslağın üçte birini silince geri kalanı çok daha net konuşmaya başladı.
Belki de ilerleme, her şeyi bir anda çözmek değil; dikkatimizi verdiğimiz şeyi biraz daha iyi anlamaktır.