Geçen hafta yaşadığım küçük bir şey bu yazının başlangıcı oldu. Gereksiz bildirimleri kapatınca kaçırdığım şeyler değil, geri kazandığım dikkat aklımda kaldı. Mesajlara belirli saatlerde bakmak günü çok daha sakin hale getirdi.
Yeni model telefona geçmek yerine eskisinin bataryasını değiştirdim. Hem cebim hem de içim rahat etti; çoğu “ihtiyaç” aslında reklamın sesiymiş.
Belki de ilerleme, her şeyi bir anda çözmek değil; dikkatimizi verdiğimiz şeyi biraz daha iyi anlamaktır.