Sabah yürüyüşünde aklıma takıldı. Mahallemdeki bakkal, terzi ve kitapçı sadece alışveriş yaptığım yerler değil; şehri bir köy gibi hissettiren insanlar.
Aynı yere farklı saatlerde yürüyünce şehrin ritmi değişiyor. Bir dükkânın açılışı, ağaçların gölgesi ve insanların selamı haritaya sığmayan bir hikâye anlatıyor.
Metroda geçen kırk dakikayı kitap okumaya ayırınca yolculuk yük olmaktan çıktı. Yılda yirmi kitabın çoğunu yolda okudum.
Kesin bir reçete değil, isteyenin kendi hayatına uyarlayabileceği bir deneme.