Annemin tarifini yazıya dökmeye çalıştım ama ölçülerin çoğu “göz kararı”ydı. Birlikte pişirirken kıvamı ve kokuyu öğrenmek, tarifi ezberlemekten çok daha kalıcı oldu.

Buzdolabında kalan üç malzemeyle güzel bir akşam yemeği çıkarmak, pahalı bir tariften daha çok mutlu ediyor beni. Kısıtlama yaratıcılığı tetikliyor.

Mutfakta acele edince her şey yanıyor. Soğanı sabırla kavurmayı öğrenmek, bana gündelik hayatta da yavaşlamayı hatırlatıyor.

Kesin bir reçete değil, isteyenin kendi hayatına uyarlayabileceği bir deneme.