Belki herkesin bildiği bir şey ama ben yeni fark ettim. Yürürken tek bir albümü baştan sona dinlemeyi denedim. Parçalar arasındaki geçişler, tek tek şarkılarda fark etmediğim bir bütünlük kurdu.

Gençliğimde dinlediğim şarkılara geri dönünce sadece müziği değil, o yılların havasını da hatırlıyorum. Müzik bir tür zaman makinesi.

Çalışırken sözsüz müzik dinlemek odaklanmamı gerçekten artırıyor. Sözlü şarkılarda aklım hep cümlelere takılıyor.

Belki de ilerleme, her şeyi bir anda çözmek değil; dikkatimizi verdiğimiz şeyi biraz daha iyi anlamaktır.