Geçen hafta yaşadığım küçük bir şey bu yazının başlangıcı oldu. Alışverişe çantayla çıkmak tek başına dünyayı değiştirmiyor ama düşünmeden aldığım şeyleri görünür kılıyor. Etki, kusursuz olmaktan değil, tekrar edilebilir tercihlerden geliyor.
Sökülen bir dikişi kendim onardım. Bir saat sürdü ama eşyaya yeniden bağlanmamı sağladı; küçük bir tamir, kullan-at alışkanlığına iyi bir ara verdi.
Mutfak atıklarını kompost yapmaya başlayınca çöpümün yarıya indiğini gördüm. Balkondaki saksılar da bundan çok memnun.
Belki de ilerleme, her şeyi bir anda çözmek değil; dikkatimizi verdiğimiz şeyi biraz daha iyi anlamaktır.